Toneelbondse Kerstverhaal

Dit is Atom,
in de zaal Hand in Hand Kerstdag na Kerstdag
toneel.
Een lach een traan een kwinkslag
bulderend schaterend komisch tragisch ernstig
zeventig jaar lang
met wonderbaarlijk onnavolgbaar Hemelsoet
het hedendaagse hoogtepunt
het Toneelbondse Kerstverhaal.
Humor overgoten met Cavia.
Twee herders liggend bij nacht in het veld
veel te vroeg zonder water in de woestijn
drinkend bij de Zwetten... str..tzat
brengend schapenmelk schapenbout
vooral geen sigaren uit Cuba.
Een Engelse engel die niet vliegen kan
erger nog, gevallen engel met vleugels wit
en een dringend grote lopende boodschap
aan een maagd, een zaag die haar vodden heeft
haar vertellend dat ze baren zal een zoon
en bovenal “je zult hem geven de naam van je zus”
het kind aldus alvast gepest op school.
Een hoogzwangere Maria
wijl de kleurrijke voetbal uit haar kleren rolde
rustig verder breidend rode kindersokjes.
Een Jozef de grote lieve sukkelaar
bedrogen langs alle kanten
met zelfs geen minuutje plezier
zijn beroep indachtig enkel makend het wiegje.
Sinterklaas was er en de Kerstman
de ster, geworden een lichtende drone
en de Driekoningen, met hun twee
of nee toch met drie,
komend uit het Oosten al over die E40 file bij Nazareth
brengend een klomp isomo met goud overschilderd
een Bingobon bruikbaar in Egypte
en vuurwerk knallend mirre.
Herodes, wijl lustig zong het koor
balkte onerbarmelijk luid die grote grijze ezel
de os bokkensprongen maakte
hij doodde, zoals ‘t hoorde d’ onnozele kinderen.
Elizabeth de wachters, de herbergier
en nog zovelen meer
zij speelden hun rol kregen hun deel.

‘t Kleine pasgeboren Kerstekindje zweeg
het publiek talrijk trouw applaudisseerde
waanzinnig hard luid lang
at een traditionele frisco dronk babbelde
keerde huiswaarts tevreden blij voldaan
veilig onder ‘t welwillende oog van een vallende ster.

Zalig het Kerststoneel in Atom.